Miód z grobowców faraonów wciąż nadaje się do jedzenia
Miód jest jedynym produktem spożywczym, który praktycznie się nie psuje. Powód: niemal brak wody, kwaśne środowisko i odrobina nadtlenku wodoru.
Archeolodzy pracujący w egipskich grobowcach wielokrotnie natrafiali na naczynia z miodem liczące kilka tysięcy lat. Zawartość była skrystalizowana, ale nie zepsuta. Po podgrzaniu nadawała się do jedzenia.
Miód był w starożytnym Egipcie cennym darem dla zmarłych, a także lekiem i środkiem konserwującym. Wiedza o jego trwałości jest więc stara jak same piramidy.
Trzy powody, dla których miód się nie psuje
Po pierwsze: woda. Miód składa się w około 80 procentach z cukrów, a wody ma zaledwie kilkanaście procent. Bakterie i grzyby w takim środowisku po prostu wysychają – cukier „wyciąga” z nich wodę.
Po drugie: kwasowość. Miód ma pH między 3,2 a 4,5, czyli mniej więcej tyle, ile sok pomarańczowy. Większość drobnoustrojów nie znosi takich warunków.
Po trzecie: enzymy. Pszczoły dodają do nektaru enzym oksydazę glukozową, który w miodzie powoli wytwarza nadtlenek wodoru – ten sam związek, który znamy z wody utlenionej.
Jeden warunek
Miód pozostaje trwały tylko w szczelnie zamkniętym naczyniu. Jest higroskopijny, czyli chętnie pochłania wilgoć z powietrza. Otwarty słoik w wilgotnej kuchni może z czasem zacząć fermentować.
- Crane E., „The World History of Beekeeping and Honey Hunting”, Routledge, 1999
- Molan P. C., „The antibacterial activity of honey. 1. The nature of the antibacterial activity”, Bee World, 1992
- Mandal M. D., Mandal S., „Honey: its medicinal property and antibacterial activity”, Asian Pacific Journal of Tropical Biomedicine, 2011
Twoja marka w fakcie, który ludzie zapisują i podsyłają dalej. Zasięgi, przykłady i warunki znajdziesz na faktowo.partners.
Zostań partnerem →

